Cytat:
Dzikie Psy

Promieniowanie wpłynęło bardzo niekorzystnie na większość dzikich zwierząt. Największym jednak zagrożeniem dla przeciętnego podróżnika są zdziczałe psy które poprzez mutację i nieznane wcześniej choroby stały się nie tylko wściekłe ale przybierają groteskowe formy wyglądu...Mimo wszystko skóra z dzikich psów jest świetnym materiałem na ubranie.

Cytat:
Krowotopielec

Coś co do niedawna było niemożliwe dziś przybiera nowe formy. Bydło które postanowiło zatopić się w skażonych rzekach po pewnym czasie dosłownie wypływa...prawie nie tknięte promieniowaniem poza wszechobecnymi wyrostami roślinnych pasożytów które potrafią wręcz zaatakować kolejne zwierzęta (w tym ludzi). Nie tyle sama krowa czy byk dotknięty pasożytem jest niebezpieczny, co przenoszenie się pasożyta na każdego innego \"mięsnego\" żywiciela.

Cytat:
Atobóbr

Skażona woda wpłynęła znacząco na każde zwierzęta które w niej żyły. Bobry zamieniły się z przyjemnych zwierzątek na pozbawione futra i ogona drapieżne byty. Dla człowieka najbardziej użytkowa jest ich skóra która nie straciła nic z wodoodporności i stanowi idealny izolator pomiędzy ludzką skórą a skażoną wodą. Niektórzy wykorzystują ją do nurkowania w zbiornikach na dnie których mogą znajdować się cenne przedmioty.

Cytat:
Wściekłowiór

Wiewiórki, tak te same które zjadały orzechy z ręki w Parku Łazienkowskim, w wyniku mutacji czy też spożywania skażonych pokarmów przestały być miłe i serdeczne w stosunku do człowieka. Rozradzają się w ogromnych ilościach i przez brak żywności roślinnej przerzuciły się na dietę antywegańską. Cenione za dobre i mocne futro idealnie izolujące od zimna. Atakują w grupach i potrafią skutecznie uprzykrzyć wypady zwiadowców.

Cytat:Świat nie rozpadł się.

Było blisko, jednak nie podzielił się na małe kawałeczki dryfujące wokół pustego serca układu słonecznego. Nie pochłonęła nas ciemność ani nie zabiło nas spadające niebo. Nie skończył się czas, a świat nie został wypełniony pustką. Koniec świata nie nadszedł. Przynajmniej nie tak jak to sobie wyobrażaliśmy. Może to jednak tylko ponura gra? Może to tylko miraż w głowie tych którzy przeżyli? Może każdy kolejny dzień to chwile spędzone w czyśćcu do którego wysłał nas Bóg byśmy odżałowali swoje grzechy?

Każdy zastanawia się teraz gdzie jest. I po co jest. I czy to już piekło? Czy Bóg nie osądził nas mieczem sprawiedliwości, nie słuchał naszych próśb? Nie wysłuchał grzechów i nie ważył na szali z dobrymi uczynkami? Może jednak po prostu przespaliśmy ten moment. Może wymazaliśmy go z pamięci gdy Bóg dał nam drugą szansę? Płonące niebo, jakby to znów sam Lucyfer z niego spadał. I chłód. Przejmujący chłód. Padał wtedy śnieg. Jednak nie był on przyjemny, puszysty. Rozpadał się w rękach, zlepiał nasze włosy i lgnął do naszych rozpalonych niewidzialnym płomieniem ciał. Krzyk. Przerażenie.

...Nie. Nie było sądu. Pan nie zstąpił na ziemię. Nie decydował gdzie nas wysłać. Nie wysłuchał i nie ważył na szali sprawiedliwości naszych czynów. Wszystkich, bez wyjątku posłał do piekła. Nie dał nam jednak ognia byśmy się ogrzali. Grzaliśmy się zbyt długo w ogniu jego łaski.

Pan powiedział: \"Zaznajcie chłodu serca, jakiego i Ja przez Was zaznałem\"