Cytat:major Ludwik Wasiak - działacz/bojownik Solidarności Walczącej, dowódca okręgu łódzkiego SW.

Urodzony w 1939 roku w Druji, obecnie na terenie Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Wojnę rodzina Ludwika spędziła w jednej ze wsi w okolicy Radomska gdzie jego ojciec posiadał krewnych. Okres okupacji niemieckiej minął spokojnie, ojciec utrzymywał rodzinę dzięki małej rzeźni prowadzonej przy domu. Po wojnie ze względu na zmianę granic rodzina pozostała na wsi a młody Ludwik w wieku 16 lat wyjechał do Łodzi w celu podjęcia pracy. Następnie w 1961 roku rozpoczął naukę w nowo-otwartym Technikum Ekonomicznym w Zespole Szkół im. Tekli Borowiak przy Al. Armii Czerwonej na łódzkim Widzewie.

Po ukończeniu edukacji rozpoczął pracę w Centrali Eksportowo-Importowej Przemysłu Włókienniczego (późniejszy Textilimpex) gdzie najpierw pracował jako przedstawiciel handlowy a potem w dziale handlu z krajami Ameryki Północnej. Wolne chwile poświęcał członkostwu w sekcji szachowej klubu KS Unia (od 1970 KS Anilana), wędrówkom pieszym i rowerowym a także lekturze książek. W roku 1967 ożenił się z Leokadią Pawelczyk, koleżanką z pracy. Wkrótce doczekali się trójki dzieci, jedno z nich zmarło kilka dni po porodzie. Lata 70 to dla Ludwika wspaniałe czasy, nowe mieszkanie, wczasy zagranicą oraz raz na jakiś czas delegacje zagranicę w sprawach zawodowych były sporym awansem społecznym dla chłopaka wychowanego w realiach przedgierkowskiej wsi a zapewnić go mogła tylko Polska Ludowa. Niestety destabilizacja polityczna początku lat 80 a w jej następstwie interwencja wojskowa państw Układu Warszawskiego doprowadziła do końca materialnego powodzenia wielu Polaków - w tym i Ludwika. Obowiązkowe kontyngenty dla krajów sojuszniczych doprowadziły do niedoborów towarów na handel a z tym nieformalną a następnie formalną likwidacją Central Handlu Zagranicznego. Władze w sytuacji zapaści gospodarczej nie miało możliwości zapewnienia wszystkim pracownikom pracy mimo usilnych starań. Wasiak na swoje szczęście znalazł pracę w zakładzie zajmującym się produkcją nici jako księgowy. Posiadał też spore jak na tamte czasy oszczędności oraz [hide]dolary oraz złoto[/hide].

Tam też po raz pierwszy zetknął się z dobrze zorganizowaną grupą działaczy opozycyjnych. Jeden z jego kolegów z pracy po kilku głębszych (sam Ludwik stronił od alkoholu oraz tytoniu) pewnego wieczoru wygadał się przed Ludwikiem o swojej przynależności do łódzkiej grupy Solidarności Walczącej. Pod ogromnym wpływem jaki wywarła na nim lektura solidaruchowych gazetek podziemnego obiegu w roku 1984 zaangażował się w działalność SW - chociaż bez jakiegoś wielkiego anty-komunistycznego zacięcia, raczej pchnęła go do tego doświadczenia życiowe ostatnich lat a także kiepskie relacje z żoną i nuda w domu. W marcu 1986 roku współorganizował ogólnołódzki strajk włókniarek i włókniarzy. Aresztowany w 1987, wypuszczony w 1988. Na kilka miesięcy przed powstaniem łódzkim z racji iż wielu głównych działaczy z Łodzi zostało wydelegowanych do innych okręgów, powołanych do ciał krajowych a także jak było w przypadku dowódcy okręgu łódzkiego Włodzimierza Domagalskiego aresztowanych został mianowany na dowódcę okręgu łódzkiego. Szybko opanował sytuacje organizacyjną oraz zyskał uznanie przywódców struktur krajowych. Dzięki zdolnościom zawodowym udało mu się zwiększyć liczbę broni posiadaną przez podziemie w Łodzi. Dowództwo SW zdecydowało się na postawienie na człowieka spoza frakcji, lubianego w lokalnych strukturach oraz nieuwikłanego w "wielką politykę" panów ze styropianu. Dowódca uporządkowanej, trwającej od 6 lutego części powstania łódzkiego. Osobiście brał udział w walkach na Widzewie oraz Śródmieściu. Zna język angielski w stopniu dobrym. Właściciel Fiata 125p.

Plusy:
Sprawność fizyczna
Przekabacanie zwolenników
Minusy:
Gry parlamentarne
Prawo i ideologia

Cytat:Józef Baltazar
Urodzony w 1935 roku w Ozorkowie w rodzinie robotniczo-chłopskiej. Józef posiadał pięcioro rodzeństwa. Rodzina posiadała małą działkę rolną a ojciec Józefa pracował jako robotnik w fabryce. Wojnę rodzina przeżyła na robotach w Wirtembergii, ojciec pozostał w kraju pracując dalej jako robotnik. Gdy przez bójkę w miejscu pracy został zwolniony zbiegł z miasta by schronić się na wsi. Dołączył do lokalnej komórki AL/GL. W ostatnich latach wojny trudnił się drobnym, pół legalnym handlem biżuterią oraz dobrami luksusowymi - zwłaszcza w okresie 1944-1946. W późniejszych latach partyzancko-zbowidowskie koneksje ojca oraz względnie dobra sytuacja materialna pomogą rodzinie Baltazarów na dość majętne życie. Józef ukończył III Liceum w Łodzi, następnie studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym UŁ w Łodzi. Kontynuował karierę naukową na Uniwersytecie Łódzkim, głównymi zainteresowaniami naukowymi Józefa były historia polskiego ruchu robotniczego w okresie międzywojennym oraz koncepcje gospodarcze polskich partii reformistycznych okresu przedwojennego. Od 1979 roku zaangażowany w działalność opozycyjną. Dobry kolega Ludwika Wasiaka.

Poglądy: Technokracja
Stanowisko: Członek KOP
+ Tajne akcje
- Medialność

Cytat:Aleksander Czartoryski:
mało znany [2] -1 (brak aktywności) = mało znany [1]
Światosław Rżewski:
mało znany [2] -1 (brak aktywności) = mało znany [1]
Katarzyna Śmietana:
mało znana [2] +2 (aktywność) = sceptyczka [4]
Jan Tadeusz Wolski:
mało znany [2] +2 (aktywność) = politycznie niepewny [4]
Krzysztof Wojno:
mało znany [2] +2 (aktywność) = sto procent robotnika [4]

Cytat:

Aleksander Czartoryski (dawniej Aleksander Władimirowicz Romanow) urodził się 21 grudnia 1949 roku w Wenecji. Jego rodzicami byli tytularny Imperator Rosji i Król Polski Włodzimierz Kiriłłowicz Romanow, oraz księżniczka Leonida Bagration-Moukhrani.

W dzieciństwie Aleksander poznał kapitalistyczną Europę, oraz odkrył swój talent językowy i strzelecki. Uczestniczył w młodzieżowych konkursach łuczniczych ze sporymi sukcesami. Studiował na Uniwersytecie Paryskim polonistykę, oraz rozpoczął karierę łuczniczą.

W 1969 roku szaleńczo zakochał się w Annie Radziwiłł (córce Izabeli Róży i Edmunda Ferdynanda Radziwiłła urodzonej w 1950 roku, filologia francuska, prasoznawstwo). W ciągu sześciu miesięcy zmienił wyznanie na rzymskokatolickie, ożenił się z Anną, przyjął nazwisko żony, zamieszkał w Polsce Ludowej, oraz przeniósł się na studia polonistyczne na UW. W 1970 roku zdobył obywatelstwo polskie, wstąpił do PZPR i dostał się do polskiej reprezentacji w łucznictwie. W 1972 roku zdobył złoty medal olimpijski w łucznictwie. W 1976 roku na kolejnych igrzyskach zdobył brązowy medal.


"Ojciec" praca Dariusza Czartoryskiego

Po jego zdobyciu zadeklarował poparcie dla protestujących, co zostało ocenzurowane przez władze PRL. W związku z tą wypowiedzią został wyrzucony z partii. Nie chcąc w takiej sytuacji być wykorzystywany przez władzę zrezygnował z dalszej kariery, oraz poświęcił się pracy naukowej z zakresu onomastyki, onomastyki literackiej, archaizacji, dialektyzacji w polskiej literaturze i filmie. W 1978 roku uzyskał tytuł profesora.

Umiarkowanie związany z „Solidarnością” przeszedł do zaangażowania w jej struktury w momencie ogłoszenia interwencji. Jako niezwykle utalentowany snajper i taktyk szybko awansował stając się w 1988 roku dowódcę okręgu warszawskiego.

Posiada dwóch synów Dariusza i Dominika (bliźniacy, rocznik 1973), jest sokolnikiem, od 1977 roku jest członkiem III Zakonu Świętego Dominika, uważa siebie za tytularnego Króla Polski, jest prawie całkiem indyferentny politycznie i wszystkie decyzje o charakterze politycznym podejmuje pod wpływem rodziny, przyjaciół i bliskich znajomych.

Protegowany napisał(a):

Płk Zdzisław Kosztyła, były oficer Ludowego Wojska Polskiego, historyk wojskowości.

Urodził się w 1928 r. we wsi Wydumka na Wołyniu, w rodzinie osadnika wojskowego sierż. Zbigniewa Kosztyły. Przed wojną uczył się w szkole wiejskiej i uczęszczał do gimnazjum w Krzemieńcu. Po klęsce wrześniowej w 1939 r. jego wieś znalazła się w granicach Ukraińskiej SRR. 10 lutego 1940 r. wraz z całą rodziną został wywieziony do Kazachstanu w ramach akcji usuwania podejrzanego klasowo elementu przez NKWD. W 1941 r. amnestionowany na mocy porozumienia Sikorski-Majski. Rok później rodzinę opuścił ojciec, który podjął służbę w armii Andersa i wraz z nią opuścił Związek Radziecki. Zdzisław, wówczas czternastoletni, był za młody i dopiero dwa lata później trafił do wojska, w ramach uzupełnień 1. DP im. Tadeusza Kościuszki. W jej szeregach uczestniczył w forsowaniu Bugu i wyzwoleniu Pragi. Ranny w walkach o Wał Pomorski - odłamek granatu wbił mu się w lewą dłoń. Uniknął amputacji, lecz do dzisiaj ma trudności w poruszaniu palcami. Po zakończeniu rehabilitacji został skierowany do pracy w archiwum dowództwa dywizji w Legionowie. Tam też ukończył w trybie wieczorowym liceum i zdał maturę.

W 1949 r. podjął studia w Wyższej Szkole Piechoty i po rocznym kursie uzyskał mianowanie na stopień podporucznika. Przydzielony do nowo sformowanej 22 Brygady Wojsk Ochrony Pogranicza w Białymstoku. Uczestniczył w przygotowaniach do "marszu na Warszawę" w 1956 r. Podczas służby garnizonowej związał się z bibliotekarką Stanisławą Śliwowską i w 1957 r. wstąpili w związek małżeński. W 1958 otrzymał awans na stopień kapitana i stanowisko zastępcy dowódcy Samodzielnego Oddziału Zwiadowczego WOP Białystok. W 1963 r. awansowany na majora i przeniesiony do sztabu wojewódzkiego. Dwa lata później emerytowany. Członek PZPR i ZBOWiD.

Po zakończeniu czynnej służby wojskowej poświęcił się pracy naukowej. Badał i kompletował dokumentację walk okresu II Wojny Światowej na białostocczyźnie. Uczestniczył w tworzeniu białostockiego Muzeum Wojska i został jednym z jego pierwszych pracowników. Autor prac naukowych i artykułów poświęconych walkom i taktyce formacji piechoty, szczególnie w terenie leśnym. Współautor monografii Armii Ludowej i Batalionów Chłopskich. Laureat nagrody MON w 1974 r. W 1977 uzyskał stopień pułkownika.

W grudniu 1981 r. w proteście przeciwko interwencji Układu Warszawskiego złożył legitymację partyjną. Kilkukrotnie zatrzymywany przez SB w związku z podejrzeniem kontaktów z dezerterami. W 1982 r. zaginął, rok później zidentyfikowany jako dowódca jednego z oddziałów partyzanckich w Puszczy Knyszyńskiej, złożonego głównie z byłych żołnierzy LWP. Wykorzystując swoją wiedzę z okresu służby zawodowej oraz nabytą w pracy naukowej odniósł kilkanaście mniej lub bardziej spektakularnych sukcesów na tym trudnym terenie. Wysoki profesjonalizm i zawodostwo jego oddziału wyróżniały go wśród pozostałych dowódców w okręgu. Nawet niechętni mu esowcy przyznawali, że nie można oddziałowi Kosztyły odmówić sprawności i skuteczności. Pojawiały się jednakże oskarżenia o nieczyste intencje - z Kosztyłą wiązano kilka "kotłów" zastawionych przez wojska okupacyjne na inne oddziały. On sam zawsze odpowiadał, że fakt, iż jego oddziału nigdy nie rozbito świadczy jak najlepiej o jego ludziach. Niepodważalne sukcesy doprowadziły do wskazania go w 1988 r. jako nowego dowódcę okręgu białostockiego.

Żonaty (w separacji), ma córkę Annę (rocznik '60, przed okupacją działaczka NZS). Ateista, chociaż po ślubie kościelnym. W kwestiach politycznych opowiada się za zachowaniem "zdobyczy socjalizmu" przy zdecydowanej demokratyzacji życia politycznego. Zwolennik współpracy z byłymi członkami elity partyjno-państwowej.

Specjalność: sprawność fizyczna
Słaby punkt: gry parlamentarne

Cytat:Opcja pierwsza (McZestaw z warlordem)
W opcji pierwszej trzeba mieć dwie postacie.

• Jedna to "warlord", dowódca jednego z okręgów Solidarności Walczącej (zakładamy, że odpowiadają województwom z 1975 r.). Podaj także ten okręg (tutaj kto pierwszy, ten lepszy).
  
• Druga to typowy "polityk", członek Komitetu Odbudowy Polski w Łodzi. W przyszłości ta postać zapewne będzie zakładać partie, zasiadać w sejmie, w rządzie itd. Postać musi być członkiem jednej z frakcji KOP.

Uwaga do pierwszej opcji. Albo składacie równolegle dwa wnioski o postać, albo jeden wniosek o postać i w tym samym temacie wniosek o protegowanego. Zaletą drugiego rozwiązania jest to, że fusy będą się zbierać razem za obie postacie. Zaletą pierwszego -- że obie postacie będą mogły mieć potem protegowanych itd. (chociaż aktywność będzie się liczyć oddzielnie).

Opcja druga (McZestaw z partią)
W drugiej opcji mamy tylko postać typowego polityka (patrz wyżej), tylko że na starcie zakładamy za jego pomocą nową partię w Łodzi. Opis partii należy dołączyć do wniosku z kartą postaci.