Cytat:

Czy Terytorjum gotowym jest na wojnę?


Zwinna i lekka tankietka TK 3. Jej działko może przebić pancerz obecnie każdego niemieckiego tanka.

Wojna - słowo to nie schodzi z pierwszych stron gazet tak w Rzeczypospolitej, jak i w całej Europie. Każdy dzień przynosi coraz to nowe akty niemieckiego sabotażu i coraz to nowe, bardziej kuriozalne żądania płynące z Berlina: Gdańsk do Rzeszy! Eksterytorialna autobana i kolej do Prus Wschodnich! Plebiscyta na Pomorzu! Nie dziwnym więc, że kwestia wojny w Europie przestała już stawać na pytaniu "czy?" lecz staje teraz na pytaniu "kiedy?". Żaden człek rozsądny nie ma wątpliwości, że nawet gdyby wypełniła Polska co do joty niemieckie żądania, Hitler wszelkie pakta, traktaty i konwencyje podeptałby tak, jak wiosną podeptał umowę monachijską. Wypełnienie tych żądań nie jest możliwym z tego najpierw powodu, że w żywotny sposób zagroziłoby polskiemu istnieniu.

Polska gotuje się więc na wojnę. Z fabryk wyjeżdżają nowe tanki i aeroplany, o których stalowe kadłuby połamie sobie Hitler zęby. Wojsko stoi kordonem na granicy, gotowe na odparcie zdradzieckiego ataku. Do brygad Obrony Narodowej zaś tłumami idą mężczyźni w sile wieku jak i młodzież. A jak na tem tle wypada Islandia?

Jak wiadomo, w Piłsudczynie stacjonuje 3. Batalion Morski, z którego większą część żołnierzy przemieszczono do kraju jeszcze wiosną, po pierwszych groźbach niemieckich. Pozostała część pełni zadania wartownicze w jednostce wojskowej, gdzie oprócz baonu znajdują się także koszary marynarki wojskowej i oraz ośrodek badawczy. W razie mobilizacji, ma też odpowiadać za wyekwipowanie i skoszarowanie poborowych. Niewątpliwie posiada ku temu środki bojowe, lecz przezorność nakazuje obawiać się, czy aby starczy ich dla przeprowadzenia tych ważnych zadań.

Za trzy lata ma się zakończyć na Islandii budowa bazy morskiej z prawdziwego zdarzenia. Tymczasem zaś wód wokoło wyspy bronią trzy okręty, do których dołączył niedawno ORP Pomorzanin. O jego przybyciu z zadaniem wykonania aktualnej mapy dna morskiego pisaliśmy zresztą w "Nowinach". Wraz cztery okręty mogą więc w potrzebie posłużyć do obrony wyspy. Niestety, nie został zrealizowany plan Sz.p. Gubernatora umocnienia niektórych fjordów stanowiących łagodne podejście na wyspę.

Mając wszystko to na uwadze, Sz.P. Gubernator ogłosił przedsięwzięcie kroków na rzecz zwiększenia obecności wojskowej na wyspie. Przy pierwszej okazji uda się do Warszawy, gdzie zamierza przekonać władze do celowości wysłania wojska na Islandię. W drugiej kolejności, zapowiedział p. Gubernator utworzenie oddziału Obrony Narodowej, w sile co najmniej półbrygady. O stalowy mur naszych piersi rozbije się barbarzyńca teutoński!

Cytat:Islandzka Partia Demokratyczna - partia utworzona przez Bolesława Drużyńskiego w 1936 roku, prześladowanego w Ojczyźnie działacza socjalistycznego. Organizacja skupia wielu działaczy socjalistycznych, lecz posiada także skrzydło komunistyczne niezależne od działań Kominternu. Partia głosi poglądy równości, wolności i rozdzielenia państwa od kościoła. Gospodarczo opowiada się za silną ingerencją państwa w rynek, lecz dopuszcza własność prywatną. ISD jest za całkowitą niepodległością Islandii i utworzenia tutaj przystani dla wszystkich wolnych ludzi którzy chcą znaleźć swoje miejsce i pracować dla narodu... narodu Islandzkiego czyli wszystkich narodowości mieszkających na wyspie. Ideologia partii odwołuje się do mas robotniczo-chłopskich i rzemieślniczych.

Cytat:

Bolesław Drużyński

Urodzony 21.02.1902

Życiorys:

Cytat:Bolesław urodził się w niewielkiej wsi Lipce na Wołyniu. Ojciec Antoni był gospodarzem, nie pracował u żadnego ze szlachciców lecz na wydzierżawionym kawałku ziemi który liczył osiem hektarów. Matka Genowefa z domu Zduniecka na wsi była natomiast kobietą która dorabiała dla rodziny krawiectwem. Bolesław miał jeszcze brata który w wieku dwóch lat zmarł na gruźlicę, siostra Janina żyję i ma się dobrze. W wieku dwudziestu lat wyszła za Ukraińca Wasyla Breszkana z którym ma jedno dziecię syna Wiktora. Bohater natomiast nie miał szczęścia w miłości, jego ukochana która była córką szlachcica nie mogła za niego wyjść ze względu na pochodzenie Drużyńskiego. Jej ojciec miejscowy hrabia i pan majątku groził Bolkowi śmiercią kiedy ten zacznie się do niej zbliżać. W młodości Bolesław uczęszczał do miejscowej szkoły w Łucku i tamtejszego gimnazjum. W nauce był dobry, jednak nie najlepszy, z trudem przychodziła mu nauka języków obcych a w szczególności rosyjskiego. Po zakończeniu swojej przygody z nauką, wrócił do swojej rodzinnej wsi i pomagał w gospodarce jako jej dziedzic. Nie interesowało go życie rolnika, chciał dokonać wielkich rzeczy o których marzył. W 1922 zmarł jego ojciec, Bolesław zaprosił więc do siebie swojego szwagra z żoną i siostrzeńcem którzy mieszkali w tej samej wsi, ale wiązali ledwo koniec z końcem. Przepisał on im więc dzierżawę gospodarstwa z całym inwentarzem sprzedając tylko kilka rzeczy, aby ruszyć w swoją podróż. Jego oszczędności życiowe które wtedy to wynosiły kilkaset złotych, pozwoliły mu na to. Bolesław widząc niedole chłopstwa i robotników zaczął interesować się ich losem, sam nieraz doświadczając upokorzeń od obszarników i fabrykantów u których pracował za nędzne grosze. Jego poglądy zaczęły ewoluować, w końcu zaczął czytywać książkę wręczoną mu przez pewnego człowieka \"Manifest Komunistyczny\" Marksa i Engelsa, prawdziwie go pochłonął. W Łucku zaczął nawiązywać pierwsze kontakty i uczęszczać na tajne spotkania polityczne socjalistów. Powoli też szerzył rewolucyjne pomysły i poglądy. W 1933 roku spotkał przedstawicieli Polskiej Partii Socjalistycznej którzy go zaintrygowali i też zainteresowali swoimi ideami. Drużyński działał dalej zdobywając poparcie głosząc swoje lewicowe idee. W 1938 musiał wraz z kilkoma współpracownikami uciekać na Islandię, on za prześladowania socjalistów, a jeszcze inni przez czystki w KPP. W tym samym roku założył Islandzką Partię Demokratyczną, która działała na Islandii. Powoli zdobywając zwolenników Bolesław układał swoje plany i budował siłę partii, próbując także okiełznać rosnące w siłę skrzydło komunistyczne w IPD.

Cytat:Max Erskind Russo - Szanowany islandzki ekonomista i socjolog, urodzony w 1911 roku w ówczesnym Rejkiawiku, większość życia spędził jednak w Auckland w Nowej Zelandii, gdzie przenieśli się jego rodzice po wybuchu wulkanu Eyjafjallajökull i katastrofie która pchnęła wówczas Islandię na krawędź zagłady. Po ukończeniu z wyróżnieniem studiów na uniwersytecie w Auckland w r. 1935, postanowił wrócić na Islandię, gdzie w r. 1937 utworzył Front Postępowy, zafascynowany ideami technokratów i ekonomi keynesowskiej, widząc w nich jedyną szanse na podniesienie z gruzów Islandii i stworzenia nowego społeczeństwa. Mówi się, że w 1935 roku, jeszcze w Nowej Zelandii, na krótko przed przybyciem do Rejkiawiku, wstąpił do loży masońskiej, są to jednak informacje niepotwierdzone. Wiadomo natomiast, że w czasie studiów w Auckland, często odwiedzał Francje i Wielką Brytanię, gdzie miał okazje poznać osobiście znanych mistyków, Aleistera Crowleya i Georgija Gurdżijewa. Należał krótko, w latach 1933-1935 do Towarzystwa Fabiańskiego, z którego wystąpił niezgadzający się z postulatem ustanowienia rządów totalitarnych. Przez wrogów bywa oskarżany o przynależność do masonerii i zakonu iluminatów, fascynacje okultyzmem oraz kabałą, a nawet o bycie krypto-żydem.